Breaking News
Home / Εν Σίφνω / Κοινωνικά / «Η παρά Θεώ και παρ’ ανθρώποις δόξα» ενός Σιφνιού ιερωμένου – Εις μνήμην παπα – Αντώνη Κ. Λεβαντή

«Η παρά Θεώ και παρ’ ανθρώποις δόξα» ενός Σιφνιού ιερωμένου – Εις μνήμην παπα – Αντώνη Κ. Λεβαντή

ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

.

«Η παρά Θεώ και παρ’ ανθρώποις δόξα» ενός Σιφνιού ιερωμένου – Εις μνήμην παπα – Αντώνη Κ. Λεβαντή

.

(του  Γιώργου Νίκου Θεοδώρου)

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Αντώνης Κων. Λεβαντής υπηρέτησε άξια επί 45 έτη τη Σιφνέικη Εκκλησία ως ιερουργός των Θείων Μυστηρίων και επί 35 χρόνια ως Αρχιερατικός Επίτροπος Σίφνου. Με όλο μου το σεβασμό στην ιερή μνήμη του καταθέτω ταπεινά δυό λόγια από την προσωπική επικοινωνία μας.

Σπάνια ένα πρόσωπο του Σιφνέικου βίου και ιδιαίτερα μία ιερατική προσωπικότητα απολάμβανε τέτοιας ευρύτατης εμπιστοσύνης. Τη σταθερότητα που αξιώθηκε, τήν κατέκτησε με προσωπικό αγώνα και με τις προσπάθειές του για εκκλησιαστική και κοινωνική συναίνεση και ομοψυχία, μαζί με συνέπεια λόγων και έργων. Σε όλη του τη βιοτή κράτησε υψηλά τις αξίες της μετριοπάθειας και της ηπιότητας, της νηφαλιότητας και της συνδιαλλαγής.

Ο παπα-Αντώνης ζούσε βαθιά τον πόνο και την αγωνία του σύγχρονου οδοιπόρου της ζωής και σέ έπειθε ότι-όταν όλα τελειώνουν-απομένει μόνον ο Θεός! Ίσως αυτό είναι ο πιο αυθεντικός θησαυρός της ιεροσύνης του και η πιο ανεκτίμητη πνευματική του παρακαταθήκη.

Η παρουσία του αξιομίμητου αυτού ποιμενάρχη στο Σιφνέικο κόσμο αποτελούσε μια φανέρωση ή θεολογικά μιαν αποκάλυψη των δρόμων, που προσφέρει ο Χριστός σ΄ εμάς τους αμαρτωλούς, για να Τόν συναντούμε. Τώρα πλέον μάς ελκύει το μεγαλείο της αθέατης παρουσίας του από τα ουράνια σκηνώματα.

Τόν απασχολούσε ο εξής λογισμός, Πώς να κατορθώνει νάναι ανοιχτός στο θέλημα του Θεού, ακόμα και στις πιο καθημερινές ή ασήμαντες στιγμές του βίου του, τί λογής μπορεί νάναι μια ψυχή για να ανταποκρίνεται στο φως του Θεού. Επέμενε πολύ σ’  αυτό το φωτισμό του νού, στο φωτισμό που αναγνωρίζει το σκοτάδι και την πίκρα ή τη θλίψη της αμαρτωλής μας θέσης, και ταυτόχρονα στο φως της θεϊκής αγάπης, που προσδοκά να γεμίσει κάθε μας στιγμή.

Τόν ενδιέφερε να διακονεί τις εσωτερικές ανάγκες των ενοριτών και του ποιμνίου του, χωρίς επιδείξεις ή εντυπωσιασμούς, παρά μόνον ως «ο καλός ποιμήν». Τόν κατείχε δε μόνιμη φροντίδα και έγνοια να μήν διδάσκει κάτι που δεν είναι Χριστός και Ορθοδοξία.

Άς έχομε την ευχή του και τις ευλογίες του!!!-

.

Γιώργος Νίκου Θεοδώρου
Μαρμάρα Πουλάτης

Print Friendly, PDF & Email