Breaking News
Home / Αρθρογραφία / Απόψεις / Χωρίς συνείδηση, φιλότιμο, φραγμούς!

Χωρίς συνείδηση, φιλότιμο, φραγμούς!

Χωρίς συνείδηση, χωρίς φιλότιμο, χωρίς φραγμούς!

.

(του Πέτρου Λάζου)

Ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο, είναι ένα συναίσθημα το οποίο μόνο κερδίζεται. Δεν παραχωρείται και δεν χαρίζεται, παρά μόνο στην περίπτωση όπου το αντικείμενό του δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Η μνήμη των νεκρών (και ειδικά των αδικοχαμένων), απολαμβάνει τον απόλυτο σεβασμό όλων, αυτοδίκαια.

Ο σεβασμός προς τους νεκρούς αποτελούσε μέρος του αξιακού συστήματος της Αρχαίας Ελλάδας και, πιθανότατα, κάποιοι θα τον αποκαλέσουν κατάλοιπο μιας άλλης, ξεπερασμένης εποχής. Ίσως! Όμως πρόκειται για ένα απαραίτητο και αναπόσπαστο κομμάτι της (όσης) ανθρωπιάς έχει απομείνει στη σημερινή κοινωνία.

Για να είναι κάποιος γνώστης αυτής της απλής αλήθειας, για να μπορεί να αισθανθεί και να προσφέρει σεβασμό σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε, είναι αναγκαία μία προϋπόθεση. Χρειάζεται πριν απ’ όλα και όλους, να γνωρίζει, να σέβεται και να εκτιμά τον ίδιο του τον εαυτό. 

Κατάσταση την οποία ορισμένοι και ορισμένες αδυνατούν να διανοηθούν, πόσο μάλλον να αισθανθούν. Γι’ αυτό, όταν χρειάστηκε να σεβαστούν νεκρούς, να τους τιμήσουν ως πρέπει και ν’ αντιμετωπίσουν κατά πρόσωπο και με θάρρος τις ευθύνες τους, δεν μπόρεσαν τίποτε περισσότερο από το να δείξουν πόσο κενοί είναι συναισθηματικά, πόσο ψυχροί υπολογιστές μπορούν να είναι, πόσο αμείλικτοι και απάνθρωποι μπορούν να γίνουν.

Το έκαναν δε, με τη συνηθισμένη πειθαρχία και οργανωμένη συνενοχή του ιδεολογικού τους χώρου. Οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε. Κινήθηκαν σαν ένας θίασος διαβασμένων, αν και  ατάλαντων, παλιάτσων, σαν συμμορία που παραμένει ενωμένη με νύχια και με δόντια, μπροστά στον κίνδυνο της βαριάς και αδυσώπητης τιμωρίας.

Το πράγμα δεν θα κυλούσε ιδιαίτερα άσχημα, αν ο θιασάρχης και σεναριογράφος είχε την παραμικρή εμπειρία από περιστάσεις πραγματικά δύσκολες, αν είχε βιώσει  καταστάσεις ουσιαστικά σκληρές, ακόμη και ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Έστω τουλάχιστον, εάν είχε εκπαιδευθεί να ηγείται αποτελεσματικά και όχι μόνο για να σαλαγά τα γίδια, προς τη σαναποθήκη. 

Ατυχώς για όλους μας, πρωτ’ απ’ όλα για τους δεκάδες νεκρούς και τις οικογένειές τους και αμέσως μετά για ολόκληρη τη δόλια χώρα, οι γνώσεις του περιορίζονται στο δεύτερο πεδίο. 

Πεδίο στο οποίο μάλιστα, είναι αυτοδίδακτος. Με αποτέλεσμα, από τις 23 Ιουλίου και κατόπιν, ν’ ακούμε να ξεστομίζονται απίστευτα, εντελώς ανήθικα και απολύτως απαράδεκτα πράγματα! 

Έφθασαν να πουν από ό,τι οι νεκροί «θόλωσαν» την καλή εικόνα της λειτουργίας τους κράτους μέχρι πως «η έξοδος από τα Μνημόνια είναι σημαντικότερη». Δηλαδή όχι μόνο ισχυρίστηκαν ότι οι νεκροί, με τον θάνατό τους, προκάλεσαν επικοινωνιακή ζημία στην κυβέρνηση αλλά προσπάθησαν να μας πείσουν ότι η χρονική λήξη μίας διεθνούς δανειακής σύμβασης, είναι σημαντικότερη από την τεράστια καταστροφή που σκότωσε 94 ανθρώπους, μέχρι τώρα! 

Ανάμεσα δε σε αυτά τα δύο πρόσθεσαν με απύθμενο θράσος ό,τι πιο τρελό, αστοιχείωτο, αστήρικτο και αλλοπρόσαλλο μπορούσαν να σκεφτούν, αρκεί να μην επιρρίπτει ευθύνες στην κυβέρνηση και την κομματική νομενκλατούρα…

Αυθαίρετη και άναρχη δόμηση, κλιματική αλλαγή, η κατεύθυνση (όχι η ταχύτητα, η κατεύθυνση) του ανέμου είναι μερικές μόνο από τις μπούρδες που εκστομίστηκαν, στην προσπάθεια να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Λες και δεν έχει ευθύνη για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του κράτους μια κυβέρνηση με ζωή μεγαλύτερη των 3 ετών, ανεξάρτητα από τις αιτίες της όποιας καταστροφής…

Αν είναι δυνατόν! Σε σχέση με νεκρούς! Με αδικοχαμένους νεκρούς! Δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους…

Όταν κάποιος που κατέχει υπεύθυνη θέση φτάνει στο σημείο να αυτοεξευτελίζεται και να συμπεριφέρεται ως κατηγορούμενος του κοινού Ποινικού Δικαίου, ώστε ν’ αποφύγει τις ευθύνες και «να κρατήσει την καρέκλα», η όποια κριτική, τα όποια λόγια, είναι απολύτως περιττά. 

Αυτό που κάθε άλλο παρά περιττό είναι, εκείνο το οποίο ΑΠΑΙΤΟΥΝ οι δεκάδες των νεκρών, είναι ο αμείλικτος επιμερισμός και η πλήρης απόδοση των ευθυνών. 
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ!

Πηγή: capital.gr

.

 

Print Friendly, PDF & Email